W życiu każdego człowieka są dwa wielkie dni – pierwszy, w którym się rodzimy i drugi, w którym odkrywamy po co.

Wiele jest takich, dni bezimiennych. Bez ro­ku i bez daty. Dni niepamiętnych. Cza­su w nim brak, słońca promieni. Świat pełen cieni, których nikt nie ceni.

Nig­dy nie wra­cał Og­ra­niczo­ny od wol­ności Zam­knięty tyl­ko w Twoim świecie za­kułaś mnie w kaj­da­ny nie dając możli­wości do kro­ku w przód.

Nie roz­dziobią nas! Kru­ki i wro­ny szkaradne Nie skruszą nam czaszek i serc żeliwnych Nie pożrą nas Na­wet tych winnych.

W wysokim locie ociężałe głuszce skrzydłami niebo przed lasami krają i gołąb wraca w napowietrzną puszczę, i kruk połyska jak samolot stalą.