Poprzez zamieć i zawieję pędzi kulig Dziadka Mroza. Dźwięczą dzwonki, sanie skrzypią, z końskich nozdrzy para bucha, z nieba płatki śniegu sypią. Trwa zimowa zawierucha.

A Mikołaj pędzi, a Mikołaj gna Od domu do domu ciężką pracę ma. Jego piękną brodę pokrył srebrny lód. Gdyby tak biedaczek już odpocząć mógł.