Życie to labirynt, ale cel zawsze ten sam.

Prze­padły te wspólne cu­dow­ne chwi­le. Choć zaw­sze je wspo­minam chętnie i mi­le, to w oku łza się kręci i od­dech przys­pie­sza, nie ma ko­mu się zwie­rzyć, nikt nie po­cie­sza.