Amorek Mały Amorek siedzi na buku Patrzy na ludzi i strzela z łuku. Tam idzie pani smutna troszeczkę Ustrzelę dla niej z nieba gwiazdeczkę. Upadła gwiazda prosto w jej ręce Rozbłysła blaskiem na jej sukience. Lecz smutna pani nie widzi tego Ona by chciała czegoś innego. Amorek znowu napina strzałę Strąca dla pani kwiaty wspaniałe. Jak śnieg w powietrzu wirują kwiatki Tworzą na ziemi dywanik gładki. Ale ta pani nie chce dywanu Za to przygląda się temu panu Co siadł na ławce koło jeziora. Znów nowy pomysł w głowie Amora. Ta pani nie chce być więcej sama Ta pani pragnie być zakochana. Ustrzelę dla niej serce mężczyzny, Który zaleczy jej serca blizny. I nigdy więcej nie będzie sama Będzie kochała, będzie kochana...

Święty Walenty dzisiaj czaruje moc niespodzianek wszystkim szykuje.

Gdzie jest ten śliczny mały AMO­REK ? gdzie je­go łuk ? gdzie strzała ? i cze­mu do mnie jeszcze nie strze­lał ? Oto jest py­tanie ?

Gdy raz strzałą swoją sięgnie, choć przypadkiem, choć niechcący - To świat cały się sprzysięgnie, walcząc o ten żar gorący! (z Netu)

Miłość nie ma wieku i wciąż się rodzi...:)