rączką od Ojca swojego co Ojcem wszystkich ludzi jest miłosierdzie dziecię ześle nam małe dziecię któremu imię Jezus

Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę, Łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę. Przeto wszystkie narody, co ziemię posiędą, Odtąd błogosławioną Maryję nazywać będą.

Wigilia każdego, nawet wędrowców, przy stole zbratała W ten sposób trwała i podnosiła się małego Jezusa chwała

Bóg się rodzi po to, żeby um­rzeć. a umiera po to, żeby zmar­twychwstać. i tu skry­wa się naj­większy cud. więc: nieus­tanne­go obu­miera­nia dla siebie, a w miej­sce swoich śmier­ci ciągłych na­rodzin Jezusa.

świąteczny dzień wstał dzwo­ny biją ra­dośnie a ja Cię błagam Boże Dziecię byś wziął do nieba te­go co za­pom­niany zmarł w Wi­gilijną noc i daj mu dot­knąć wiekuis­te­go szczęścia

Skromna stajenka już pełna gości. Blaskiem matczynej jaśnieje miłości. Tuli swe Dziecię Najświętsza Panienka. To piękne Święta.