Uśmiech. I ten błysk w oku. Ra­dość. I to za­dowo­lenie z życia. A dziś? Dziś po­zos­tało mi błahe zda­nie, którym kar­mię się, gdy wstaję z łóżka. Bo prze­cież wszys­tko może zacząć się jut­ro. Jut­ro... które jak na złość nie chcę przyjść.

Zwykłe spojrzenie. nabiera niezwykłości, gdy patrzymy sercem. Zwykłe słowa, staja się magią, gdy potrafimy je zrozumieć. Zwykłe gesty, są jak złoto, gdy czynione są prawdziwie.