Lecz się nie skarżę, Panie, że tak strapiony chodzę. że nie ma, nie ma kresu ciernistej mojej drodze. Ptaszkowie mają gniazda i liszki mają schowy. i tylko Syn Człowieczy nie ma gdzie skłonić głowy. Lecz to nie skarga, Panie. spraw jeno w bliskim cudzie iżby mnie zrozumieli ci dobrzy, ci źli ludzie.