Pamiętaj, najtrudniej jest wyjść. Gdy już wyjdziesz, niemal zawsze jest super.

Czas bieg­nie, bieg­nie jak szalony. Gdy byłam młoda próbo­wałam go dogonić. Te­raz z całych moich sił, próbu­je wykorzystać piękno każdej z chwil.

Najpierw rezygnujesz z drobiazgów, potem z większych rzeczy, a w końcu z wszystkiego. Śmiejesz się coraz ciszej, aż wreszcie zupełnie przestajesz się śmiać. Twój uśmiech przygasa, aż staje się tylko imitacją radości, czymś nakładanym jak makijaż.

W młodości, wszys­tko jest na wy­ciągnięcie ręki. Na sta­rość, ręka jest za krótka.

Drżę, kiedy myślę o Twych moc­nych dłoniach obej­mujących kruche szkło.. Od Twe­go ciała cień pa­da na wszys­tkie mo­je sny i świt krwa­wi codzien­nie za­bitą nadzieją...

. Potrzeba drugiego człowieka , który pomoże, ostrzeże, upomni w imię dobra, życzliwości.

To Ani musi odsapnąć po dodawaniu tapet:)