Chleb jest, darem Bożym. Dziadkowie i rodzice, powinni swoim dzieciom ,przekazywać tą wiedze i uczyć, szacunku do chleba.

Bied­ni pot­ra­fią podzielić os­tatni ok­ruszek chle­ba na wszys­tkich, bo­gatym ciężko jest po­daro­wać je­den z wielu bochenków.

Głodnemu daj kawałek chleba, ale smutnemu daj kawałek twego serca. /przysłowie chińskie/

Tyl­ko po ciężkim dniu pra­cy zjem ze sma­kiem ka­wałek chleba. To, co zdo­byte przez ciężką pracę, naj­le­piej smakuje.

"Smacznie pachnie spod twardej skoryny zakwaszany, wystawszy się w dzieży. On pasuje do barszcza, słoniny, a do mleka najlepiej jak świeży."

Życie to ka­wałek ciężkiego chle­ba, i codzien­nie z in­nej piekarni...

Sta­raj­my się tak postępo­wać i tak żyć, by ni­komu w naszej Oj­czyźnie nie brakło dachu nad głową i chle­ba na sto­le, by nikt nie czuł się sa­mot­ny, po­zos­ta­wiony bez opieki.

Szczęście. Pojęcie względne. Dla jed­nych praw­dzi­wym szczęściem jest tra­fienie szóstki w tot­ka, a dla dru­gich to, że ktoś zechciał podzielić się z nim kromką chleba.

Kto chleba nie chce, nie wart i kołacza.

Wiecznie tak samo jeszcze jak za czasów Piasta, po łokcie umączone ręce dzierżąc w dzieży, zakwasem zaczyniony chleb ugniata świeży, przejęta swym odwiecznym obrządkiem niewiasta. Gdy, wedle doświadczenia niechybnych probierzy, nazajutrz ugniot miary właściwej dorasta, pierzyną ciepłą kryje pulchne ciało ciasta, kędy cierpliwie pory wypieku doleży. /L. Staff/

"Powinno się być dobrym jak chleb,który dla wszystkich leży na stole,z którego każdy może dla siebie kęs odkroić,nakarmić się jeśli jest głodny."/Św. Brat Albert /

Kłos – kolebka chleba. Autor: Tadeusz Fangrat