Nigdy nie zauważa ,ani nie docenia, kiedy robię dla niej coś specjalnego.

Ilekroć wychodzi ze swoimi przyjaciółmi, nie odbiera telefonu ,przez całą noc. Wcześniej się martwiłem, teraz jestem do tego przyzwyczajony.

Często niszczy moje rzeczy, w napadzie złości, podczas naszych kłótni.

Czuję się, odrzucony i nieważny.

Czasami mnie popycha ,lub drapie w ramię, kiedy jej nie słucham.

"Przyjaciel wszystkich nie jest niczyim przyjacielem."

ty masz umysł ubo­gi, chcesz możemy się da­lej wykłócać. ale nie, nie o tym dziś mo­wa. i wiesz co? to nie będzie wier­sz. to będzie skarga do losu