Gdzieś na końcu świata, mi­jają dni miesiące la­ta i nikt so­bie spra­wy nie zda­je, kiedy wspom­nieniem człowiek się staje....

Życie trzeba przeżyć tak, żeby było wstyd opowiadać za to przyjemnie wspominać

Mu­sisz korzys­tać ze swe­go życia i po pros­tu żyć! Nie można wie­cznie tonąć we łzach... Życie jest piękne, tyl­ko trze­ba na nie spoj­rzeć ocza­mi optymisty...

Trze­ba śmiać się nie cze­kając na szczęście, bo go­towi jesteśmy um­rzeć nie uśmie­chnąwszy się ani razu.

Jest ta­ka cier­pienia gra­nica, za którą się uśmiech po­god­ny zaczyna.

Bo­gac­twem człowieka są: uśmiech, przy­jaz­ny gest, po­god­ne słowo.

War­to mieć w za­pasie uśmiech na gor­sze dni.

Wszys­cy uśmie­chają się w tym sa­mym języ­ku. Tyl­ko uśmiech jest jed­na­kowy na całym świecie. Możesz się uśmie­chnąć po an­giel­sku, a będzie to znaczyło dokład­nie to sa­mo w Tajlandii.