Nowego kłamstwa słucha się chętniej aniżeli starej prawdy.

Po­tem przychodzi iry­tac­ja, na­wet ag­resja, bez­silność, ref­lek­sja i cała ta reszta, której naz­wać się po pros­tu nie da. A wszys­tko to przep­la­tane po­jedyn­czy­mi łza­mi i de­likat­nym uśmie­chem na wspom­nienie o To­bie. Ty­le się we mnie dzieje. A je­dyne co pot­ra­fię Ci po­wie­dzieć to słowa : „nap­rawdę cho­ler­nie tęsknię”.