Nie umiem już pi­sać tak jak kiedyś. Zmieniłam się tak sa­mo jak Ci, z który­mi prze­bywałam. Każde z nas ma in­ne war­tości i się ich kur­czo­wo trzy­ma.

Lecz co to?! Boże nie! Czar prysł, skończyło się. Przyszedł świt, A z te­go wspa­niałego snu obudził mnie sios­try mej krzyk.