Próba uniknięcia smutku jest próbą uniknięcia życia.

Nie cze­kam na pos­tu­men­cie by od­bierać wdzięki Proszę nie bru­kaj­my się w do­mysłów brudzie. Wstańmy z ko­lan -niepot­rzeb­nej męki-

W Tańcu na Wspólnej roz­mo­wie, W ciszy cza­sem między na­mi, we wspólnych chwi­lach i godzi­nami no­cami i po­ran­ka­mi ty­mi tu pi­sany­mi słowa­mi mało skład­ny­mi ry­mami chciałbym po­wie­dzieć że Dzięku­je lecz miałem nie Dzięko­wać więc w kil­ku pros­tych słowach po­wiem:

Czuję się jak w matni , spętana z każdej strony Którędy prowadzi wyjście , aby nikt nie poczuł się skrzywdzony ? Na to trudne pytanie nikt nam nie odpowie Musimy sami zadecydować w duszy , w sercu , w głowie