I wtem na bla­cie się zja­wiły pot­ra­wy świet­ne i wyk­win­tne. Dla oczu zwłaszcza był im miły dzba­nek z ana­naso­wym wi­nem. Gdy odet­chnęli po po­siłku, diabeł uśmie­chnął się: "Już po­ra. Te­raz pa­nowie, bez wy­siłku od­pręży nas par­tia po­kera."

Dzbanie mój pisany, Dzbanie polewany, Bądź płacz, bądź żarty, bądź gorące wojny, Bądź miłość niesiesz albo sen spokojny, Jakokolwiek zwano Wino, co w cię lano: Przymkni się do nas, a daj się nachylić, Chciałbym twym darem gości swych posilić!

I tak dalej i tak dalej, stuku puku, dana ,dana z dzbana mi dobrego wina nalej i weselmy się do rana