Płomienie mu­skały me ciało, czu­le jak dłonie kochan­ka. Nie mogłam uciec od te­go, me ręce były w kaj­dankach. I choć nie czułam bólu i strachu, fas­cy­nowało to co niez­na­ne, to bar­dzo chciałam opuścić, to mo­je płomienne posłanie.

Ego pełen ra­dości ducho­wej, bez miary wzruszo­ny, Zwra­ca się obok, by dos­trzec wzrok żony, Doj­rzały człek nie wstydzi się łez wielu: O czym Ty także po­winieneś pa­miętać przy­jacielu

Śniada Skóra To ma­gia Two­jego ciała Al­bo za­pach Two­jego oddechu To ogień z Two­jego ogniska Który mu­siał mnie uwięzić.

Eurypides - Morze, ogień i ko­bieta - to trzy nieszczęścia.

we mnie jest płomień który myśli.Herbert

Ogniste ciało jakich mało;)...bardzo ciekawa tapetka.