Henri Meschonnic* z zamkniętymi oczami aby widzieć jaśniej leżą aby przyśpieszyć kroku im bardziej wsłuchuję się w siebie tym bardziej ciebie poruszam widzę i słyszę .

Niepew­nie zer­kam wstecz W oba­wie przed rzeczywistością Za­mykam oczy. Tworząc swój obraz, mi­jam się z prawdą, uni­kam pot­knięć, szram, rys.