Życie jest jak bosy spacer po trawie pełnej węży.

Bez paniki ,jeśli zobaczymy węża nie można robić hałasu, ani panikować ,zachować trzeba się ,spokojnie bez nerwów.

A bo ja w strachu patrzyła bym ,czy groźny wąż ,czy nie groźny ,zobaczyła bym węża to nogi za pas i uciekam.

Jakiegokolwiek, bym nie zobaczyła węża, darłabym się wniebogłosy i uciekała, aż by się za mną kurzyło. Przerażają mnie ,jak diabli.

Uciekać, drzeć się na cały regulator , reakcje do przyjęcia!. Ale co z tymi, co zaraz zabijają węże?. Nie zdają sobie sprawy jak, pożyteczne zwierzę mordują. A najważniejsze - dlaczego? .

Dobro i zło są jak cholerne węże, splatają się ze sobą tak ciasno, że człowiek nie potrafi ich rozróżnić, dopóki obu nie zastrzeli.

Oj...zaplątane jest to życie

Tak wygląda uścisk węża. Ciekawe tylko który którego zadusi.

Wężoteka pana Dżeka :)

Zaw­sze pa­miętaj o swej si­le, choćbyś wił się jak wąż i już nie umiał żyć, wspom­nij chwi­le kiedy byłeś potężny. Niech Twa niedo­la zmo­bili­zuje Cię do działania i dążenia ku wspom­nianej mo­cy ducha i uśmie­chu serca…