ma­gia pros­to­ty codzien­nej czynności przysłania chęć is­tnienia niekonwencjonalności więc ...

nic już nie wiem. natłok myśli, nie poz­wa­la mi spoj­rzeć na to z bo­ku. czu­je tyl­ko ból w klat­ce pier­siowej i opuszki Twoich palców na skórze. wszys­tko pachnie rodzącą się we mnie nadzieją. chcę poczuć na so­bie Two­je us­ta - nicze­go tak bar­dzo nie pragnę. tak, wiem. już za parę godzin pryśnie czar. znów Cię z nią zobaczę..

W życiu widziałam już wiele.. przeżyłam smutek i wesele... Spotkałam ludzi,których cenię. A po tych fałszywych zostały tylko cienie..