Każdy powinien żyć własnym życiem, a do życia innych zaglądać jedynie na ich prośbę.

Nie, nie możesz teraz odejść jestem rozpalonym lodem. Zrobię wszystko, tylko bądź. Bądź, zostań jeszcze chwilę, moment. Płonę, płonę, płonę płonę... Zimnym ogniem czarnych słońc. Nie, nie możesz teraz odejść. Popatrz listki takie młode nim jesieni rdza i śmierć. Bądź - proszę cię na rozstań moście. Nie zabijaj tej miłości. Daj spokojnie umrzeć jej. (J.Kofta)