w ciszy wieczoru patrzę za okno tysiące gwiazd ozdabia, Twoje niebo Panie wpatruję się w pustą ciemną przestrzeń lęk mnie ogarnia przed świtem, wierzę że pomożesz mi i poprowadzisz mnie przez kolejny dzień mojego życia, rozglądam się wokół mój wzrok przykuwa krzyż na ścianie, jesteś tak blisko zasypiam wpatrując się w Twe rany .

Tak zdają się mówić ludzie ze ściany wieczoru: Nie myśl, że chodzisz sam. Towarzyszy Ci ciągle takich jak ja - odmienionych twoim zamyśleniem w nas... tak, twoim zamyśleniem w nas, jakby słowa prostym przeszczepieniem, wiotkiego słowa przeszczepieniem w blask - takich jak ja, dźwigniętych w mroku tratowanych gwiazd. 1950, Karol Wojtyła (Jan Paweł II)

Tak między nami, Lubię na gwiazdy spoglądać. Lubię rozmawiasz z gwiazdami. Często, gdy siadam na tarasie, W długie letnie noce, Widzę jak migocą Jasne, błyszczące światełka, Na mlecznej trasie, Srebrem utkana mgiełka. Powiedźcie mi gwiazdeczki, Na której z was jest niebo? Czy na tej dużej, czy na tej małej? Gdzie jest miasto ucieczki? Gdzie ludzie dążą z potrzebą Zamieszkania w lazurze, We wiecznym pokoju. Na niebie jest was gwiazdek Miliardy, miliony. Tak nam bliskie oddalone.

Rozmawiając z gwiazdami, Pragnę także z chmurami Powyrokować, Podyskutować, Jak kobieta z kobietami. A więc jak mówią Włosi: Chmury jesienią biegną, Błękitne niebo zalegną Parasolem. Bez chmur wolę, Ale to prawa natury, Że na niebie chmury. Czasem białe baranki, Czasem kirem spowite - Niesamowite. Chmurki, chmureczki Poczekajcie Choćby na chwilę. Słonka nam nie zasłaniajcie.

Gdy gwiazdy świecą nocą otulone, gdy wiatr wieje w uśpioną stronę, gdy księżyc świeci majestatem w pełni pomyśl życzenie, a noc je spełni. Gdy oczy przymkniesz raz drugi i trzeci, senne marzenie Bóg Aniołom zleci, podążysz w krainy dalekie, nieznane, odwiedzisz miejsca dawno zapomniane. Pogrążony we śnie w dziwnych zdarzeń splotów, znajdziesz źródło wielu własnych kłopotów, skojarzysz fakty dotychczas nieznane, rozwiążesz problemy codziennością spętane. A kiedy rano słońce ważko wstanie, pochwycisz kanapkę z dżemem na śniadanie i trzymając w myślach sennych marzeń lejce, optymizm nagły napełni Twe serce.

Nie chciejcie ojczyzny, która was nic nie kosztuje Jan Paweł II