Skazani na życie Najpierw na ziemi A potem w niebie. Człowiek, który się rodzi Nigdy nie umiera Umiera ciało, ale żyje duch. Wrzucony w istnienie. Człowiek nigdy istnieć nie przestanie Jest niezniszczalny Wszyscy jesteśmy skazani na życie. Fakt ten Sartre odczytuje Jako złośliwość Pana Boga O ile On istnieje. Inni nazywają to wielka pomyłką Stwórcy Jeszcze inni twierdzą, że jest to udręka człowieka Który otrzymawszy wielki dar.. Nie bardzo wie, co z nim zrobić. Lub eksploatuje go tylko w granicach ziemi Twierdząc, że ziemia mu wystarczy. Zapomina, nieszczęsny Że swego bytu zmienić nie może. Tak czy owak, czy chce, czy nie chce Jego życie trwać będzie wiecznie. I kiedyś będzie musiał stanąć Twarzą w twarz wobec swego Stwórcy. Dlatego tak ważna jest jakość życia na ziemi. By człowiek po śmierci fizycznej. Nie spalił się ze wstydu.