Miłość serca czy­ni z człowieka su­per­bo­hate­ra. Pot­ra­fi znieść wszys­tko, pod­nieść się z każde­go upad­ku, prze­nosić góry. A to wszys­tko w imię miłości. To właśnie ona czy­ni z nas lep­szych ludzi.

Na co przeis­taczać sens życia? Na miłość, re­ligię czy pice? Kiedy wszys­tko ginie, właśnie gdy jes­tem na szycie. Ciężka miara, mglis­te życie. Popląta­ne bar­wne nicie obi­jają się w zenicie.