na krawędzi łóżka otu­lona samotnością ciszy poranka w zim­nej pościeli nocy zbieram ok­ruszki wspomnień tych ulot­nych chwil

Ja o 8 rano i ja o 8 wieczorem, to zupełnie inne osoby :)

Po­raz ko­lej­ny sta­rałam się zacząć wszys­tko od nowa. Za­kopać dręczące mnie wspomnienia.