Wiatr tańczy w opadłych liściach.. Ściele pod nogi dywany. Pośród zadumy jesienne,j do dat minionych wracamy. Rozbłysły wokół cmentarze, blaskiem zniczy płonących. Z wdzięcznością przy grobach klękamy, z wieńcem chryzantem pachnących. Dla tych, których już tu nie ma. Lecz w sercach naszych wciąż żyją. W najlepszych ciepłych wspomnieniach. Łzę żalu i tęsknotę kryją.

Pytanie: - Który cmentarz jest większy, ten w Szczecinie, czy ten w Berlinie?, Odpowiedź: - Trzeba renament zrobić.

"Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela i poznacie, że ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że ja, Pan, to powiedziałem i wykonam – mówi Pan Bóg." Ez 37, 12n

CMENTARZ. "Łuną świec płonący, kolorowy w kwiatach, cmentarz w dzień zaduszny, krzyże jak pochodnie, mogiły jak słońce, głoszą zmartwychwstanie, cienie bezlistnych drzew, są jak skrzydła, nieśmiertelnych dusz, liście lecą wolno, umarłe bez życia, jak ciała w mogiłach, żywi i umarli, złączeni jedną wiarą, w spotkaniu cmentarnym, stoisz zadumany nad zmiennością świata, w blasku świec płonących wiecznością oddychasz". / Ks.Tadeusz Nagel /

Może tu leży żołnierz nieznany; położę na niej kwiatka. Pos­ta­wię na­wet ma­leńką świeczkę i pójdę hen dalej w cmentarz , na grób dziadka.

sty­pa nad gro­bem dziad­ka, kup pop­corn, orzeszki dos­ta­niesz gra­tis! urocze. ja bym jeszcze zro­biła małe ka­ruze­le dla dzieci. i może obok ja­kiś strip club, hasło prze­wod­nie: "nie bądź sztyw­ny, za­tańcz z na­mi!"