O ty ziemski pielgrzymie, Nie wiem gdzie mieszkasz, Jak ci na imię. Wiem na pewno, Dokładnie, Że cierpisz, Że masz życie nieskładne, Że noce nie przespane. Tak ci ciężko pogodzić się z ludźmi, Czasem ciężko i z Panem. Radzę: Idź do Kalwarii - Do Jezusa na krzyżu uwitego cierniem, Do Panny Marii. Spójrz na nią, Jej wyraz odsłoniętego ucha - Ona Boga słucha. I ciebie wysłucha.

Jezus na krzyżu nie przyszedł, aby zniszczyć prawo szabatu. On przyszedł zbawić człowieka. Ale zbawienie jest owocem wiary w Niego. Dlatego fałszywe przekonanie o źródle zbawienia musiały zostać zdemaskowane. Jest to trudne, bowiem nie tylko faryzeusze w starożytności, ale także i my z niezwykłą łatwością budujemy naszą religijność, opierając ją na skrupulatnym wypełnianiu formułek wiary, tradycji, czy zwyczajów. Uwielbienie Boga nie polega na bezdusznym zachowywaniu przepisów, lecz na wierze i okazywaniu miłości.

Dałeś Boże, Syna Swego, na ofiarę dałeś Go. Za Adama i ród jego, który popadł w grzechu zło. Dałeś Boże, Syna Swego, jakże wielka miłość w Tobie! Do człowieka żyjącego, i do tego, co już w grobie. Dałeś Boże, Syna Swego, dałeś, nawet za niewiernych! By podźwignąć mógł każdego, Syn Twój, Zbawca miłosierny! Niech Ci będzie na krzyżu Cześć i Chwała, i na wieki – Uwielbienie. Bo z Twej ręki ziemia cała, uzyskała – Odkupienie! Czekam na Królestwo Czekam na Królestwo Twoje, Panie, na zmartwychwstania czekam dni. Era nowa na świecie nastanie, którą wprowadzisz Panie – Ty.

dwa słowa na krzyż i tak mało o so­bie wiemy przed śmiercią.

Nie zdejmę Krzyża z mojej duszy, Nie wyrwę go z sumienia, Bo Krzyż szatana wniwecz kruszy, Bo Krzyż to znak zbawienia.

tu gdzie krzyże pod­no­si się bez zmartwychwstania za dnia w oczach wi­dać tyl­ko ślady po Golgocie której wskazówki nie odpoczywają przed ko­lej­nym upad­kiem