Spróbuj za­bić, jes­teś bez­silny wo­bec mnie, Tak więc odejdź i nie wra­caj sno­bie . Ścis­kając Je­go dłoń, czując tę moc Od­dychasz świeżym po­wiet­rzem w dzień i noc

Woj­ny. Za­machy. Na­pady. Po­rachun­ki. Samobójstwa. Przy­wary czys­to ludzkie. Ja­ki z te­go wniosek? Postęp zabija.

Bo ja jestem, proszę pana, na zakręcie. Ode mnie widać niebo przekrzywione. Pan dzieli każdą zimę, każdy świt na pół. Pan... kocha swoją żonę...