A my idziemy śladami zimy bo się jej wcale nie boimy. Choć marzną rączki i marzną uszki to nie potrzebne nam żadne wróżki by odmroziły biały puch, bo jest nas na nartach zuchów dwóch.

Trop w trop, ślad w ślad.

Dziś o pamięć nie prosisz, oczy spuszczasz skromne I chociaż nic nie mówisz, wiem... już gra skończona...