Nie bójmy się biegu zdarzeń, to one kształtują nasze życie.

Zwolnij innych od obowiązku myślenia o tobie dobrze. Niech myślą co im się podoba. Ty rób swoje.

Najwięcej się myśli o osobie, o której chciałoby się zapomnieć.

Nadal nie potrafimy o siebie zadbać. Uczmy się tego!

Mówimy: „Jestem szczęśliwa, kiedy szczęśliwa jest moja rodzina”.

Pop­rzez bez­silność działania, niez­de­cydo­wania jaką drogą podążyć przez życie, wzmoc­niła się od­wa­ga, aby położyć kres dosłow­nie wszys­tkiemu.

Przyjaźń to nie tylko słowa, spotkanie,albo rozmowa. To nie kolega na dwa miesiące, z przyjaźnią żyje się do końca. Każdy powinien mieć przyjaciela, który go w trudnych chwilach wspiera! Daleko, gdzieś tam, przyjaciół prawdziwych mam.