Czy myślałeś płynąc przed siebie, wśród oceanu życia odmętów, jak wiele jest wciąż do odkrycia, dla ciebie i twego okrętu? Ile lądów jest nie zbadanych, ile myśli w tobie wciąż pięknych, tych wyśnionych w snach i na jawie, choć jak ptaki tak niedostępnych.

Statek wyobraźni na Oceanie marzeń, wygląda jak perła z innej Galaktyki. Zachód Słońca sprowadził go na Ziemię, by zachwycić swoim boskim pięknem. Połowa Słońca uśmiech ma szeroki, na horyzoncie zawisnął nieśmiało. Promienie jasne przysiadły na fali, odbiły w wodzie dużymi kręgami . Ton wody jak najczystszy diament, rozszczepia tęczę barw miesza i pochłania. Ten niebiański widok,dusze zachwyca, barwy skrzą się i mienią ze sobą przeplatają. Czerwień ze złotem, fiolet z zielenią, rubiny pochłaniają błękit Oceanu. Promienie Słońca wydobyły z głębin perły i na bezkresnych wodach rozrzuciły. Zaklęte przez Wszechświat głębie Oceanów, Zamieszkują Bogowie w Turkusowym Morzu.