Czuję się, jakbym spadała z dachu budynku i liczyła ciągle, ile jeszcze pięter mi zostało. To normalne?

Czuję Twój smu­tek i własną sa­mot­ność, a ból w moim ser­cu, uciszo­ny na krótką chwilę, te­raz sta­je się jeszcze sil­niej­szy, gdy wy­suwasz się z moich objęć.