Jesienią człowiek się śmieje, wiosną oblizuje.

Sumienia nie słychać, kiedy kiszki marsza grają.

- Niena­widzę twoich oczu. Są zim­ne, wy­racho­wane i mogą za­bijać. Nig­dy nie wiem, kiedy zgadzasz się ze mną, kiedy jes­teś zła, a kiedy za czymś tęsknisz. Nie pot­ra­fiłam ich roz­gryźć jak orzecha laskowego.