Czymże jest życie, jeśli nie ustawiczną możliwością popełniania błędów.

Któż by wiedział, że czas leci, gdyby nie lustro i gdyby nie dzieci (J. Sztaudynger)

...bo życie trze­ba przeżyć tak, by spoglądając w lus­tro móc wciąż się do siebie uśmiechać.

Są dob­re i złe chwi­le, jest praw­da i kłam­stwo. Każdy jest in­ny i na­wet, gdy pat­rzysz w lus­tro, już wiesz, że ono kłamie. Dlacze­go? Bo nie ma dwóch ta­kich sa­mych osób jak mówi lus­tro.

Marzyłam o tej chwi­li mi­lion razy pozwól mi zna­leźć się w przestworzach spoglądać na świat z nadzieją chcę po­zos­tać w tym śnie na zawsze