Nieważne skąd przyszliśmy, lecz to gdzie żyjemy; Jedna ziemia nas karmi, z niej soki czerpiemy. Więc proszę tak nie krzyczeć, bo gdy nas usłyszą, To mnie zamarynują, a pana w słoiku ukiszą.

Jest pani w Europie istnym dziwolągiem, Który, by się nie złamać, podpiera się drągiem. Czy pani nie jest krewną pana Pomidora? On też by się przewrócił, gdyby nie podpora.

miodzio Konserwy