Wieczorem chcę ciepłem się otulić i słowa szeptać ciche, słowa wprost z Krainy Rozmarzenia. Wieczorem usiąść, pośpiech zgubić, leniwie przeciągnać się, jak kotka. Wieczorem wierszy już nie pisać lecz posłuchać tego, co w duszy jeszcze nienazwane mieszka Wieczorem... A może jeszcze być retro zgasić światło elektryczne świece zapalić zapałką. Pozwolić kryształowi kieliszków nasycić się blaskiem... Jeszcze zatańczyć z tobą przy melodii, co kiedyś już brzmiała. Spojrzeć w oczy, a może w gwiazdy i cichutko nocy wyjść naprzeciw. autor : Joanna Napieralska Odpowiedz

Tonę jak widzę te oczy... Marloon5 się kłania... A ja dalej tonę ;) Tak na marginesie KOBIETA, grhm SAMICA i tak jej nie zrozumiesz... ;) FREUD ;D Odpowiedz

Przepiękny kociak... tylko jeden wiersz mam na myśli patrząc na te oczy... *** Kocie oczy widzą w ciemności, najdrobniejszy gest widzą z daleka, a szukając i pragnąc miłości, rzadko widzą w ludziach człowieka *** /F.J. Klimek/ Odpowiedz

Moja :* Pociecha ... Odpowiedz

Niesamowicie inteligentna, kocia natura. Odpowiedz