Mróz się dobiera, do naszych ciał i coraz mocniej szczypie nas w uszy, jakby interes jakiś w tym miał, by nasz hart ducha do reszty skruszyć .

Mróz Chodził malarz od chaty do chaty, wszystkie szyby malował nam w kwiaty - wszystkie okna malował srebrzyście w małe gwiazdki i w palmowe liście. A choć każdy z malarzem się spotkał, nikt go nie chciał zaprosić do środka nikt go nie chciał zaprosić do chaty - nikt za pracę mu nie dał zapłaty.

Popatrz synku: mróz na szybie Namalował pąki róż. Nieopodal, tam na grzybie, Oparł srebrne kłosy zbóż.

I nagle zrobiło się ta cicho, że wszystko milczeniem mówiło Cudem zimy, jest srogą urodę w naturze zmianę przywróciło Mróz wyostrzył swe zęby, kwiaty przecudne na szybach wymalował Piękno tej nowej pory roku wszystkim w pamięci zachował

Mrożną nocą zimny wiatr wieje, za oknem śnieżna zamieć szaleje. Wiatr wściekły zaspy buduje, mróz tworzy sople,szyby maluje.

Królowa różdżką lodową kwiaty na szybach domostw malowała I tym dla nadania urokowi zimy przyczynić się chciała