Nim skończyły liczyć, Już je zaczął ćwiczyć. — Oj, bocianie, miły panie, Miejże dla nas zmiłowanie!

Idąc chod­ni­kiem, w towarzystwie oswojonego bociana po raz ko­lej­ny mi­jał życzli­wych przechod­niów o łagod­nym głosie, zap­raszającym do łowienia uchem każde­go słowa.

Wszyscy ludzie się radują, gdy bociany przylatują. Niosą dobrą nam nowinę, koniec z mrozem, koniec z zimą. Z ciepłych krajów powracają, lecz przed zimą uciekają.

"Bo­cian krążący nad do­mem jest jak rachu­nek su­mienia pop­rzed­nich nocy. "

Nie daj roz­bes­twić się prag­nieniom, gdyż w pew­nym mo­men­cie to one przejmą władzę nad tobą, kon­trolę nad myśla­mi, działaniami twymi.