Marzenie jest jak mydlana bańka, kiedy je chwytamy pryska.

Czyż życie nie jest najpiękniejszą poezją na świecie….? Trzeba tylko ułożyć poemat ...

I wszys­tko jest tak ciekawe, tak dziw­nie zabawne… Z da­la od zgiełku, hałasu, z da­la od zła całego świata, mała dziew­czyn­ka biega po łące. Nieświadoma…

Jeszcze kwiaty mi pachną codziennie, jeszcze bańki mydlane wciąż widzę, jeszcze słońce mi świeci nad głową!

" ...a dziś póki co cie­szmy się,w końcu wa­kac­je !"

W wieku dwudzies­tu je­den lat na­dal płaczę jak mała dziew­czyn­ka. Z te­go się chy­ba nie wyrasta.