A dziś? Dziś po­zos­tało mi błahe zda­nie, którym kar­mię się, gdy wstaję z łóżka. Bo prze­cież wszys­tko może zacząć się jut­ro. Jut­ro... które jak na złość nie chcę przyjść.

W czte­rech ścianach nadzieja zam­knięta Sios­tra cier­pienia...bra­tem jej strach Sa­mot­na dusza...odar­ta z prag­nienia Żyją ra­zem...smu­tek to ich znak