Piękno jest wszędzie. Problem w tym że nie każdy potrafi je zauważyć.

Biały czys­tość i wrażli­wość, piękne ser­ce, sa­ma tkli­wość, piękno duszy, piękno ciała, to har­mo­nia dos­ko­nała, świętość pra­wie, że dziewicza, nie masz pra­wa pod­nieść bicza. W brązie kry­je się rozsądek, lu­bi spokój i porządek, in­ne ko­nie wciąż wstrzy­muje, równy kłus im na­kazu­je, us­po­kaja cichym rżeniem, jest on ko­ni tych su­mieniem.

Źle czy dob­rze, okaże się później. Ale trze­ba działać, śmiało chwy­tać życie za grzywę. Wierz mi, ma­lut­ka, żałuje się wyłącznie bez­czyn­ności, niez­de­cydo­wania, wa­hania. Czynów i de­cyz­ji, choć niekiedy przy­noszą smu­tek i żal, nie żałuje się.