Nie pójdziesz w me śla­dy, do te­go pro­wadzą włas­ne układy, Ja tu leżę mar­twy, czu­je dziś tyl­ko szty­let praw­dy, Bądź twar­dy, mówi­li oni, którzy nie zbu­dowa­li włas­nej trat­wy, Z liści uczuć, ka­wałków wspom­nień, strzępów przeszłości.

Cze­kam ... Choć po­lonis­ta Na wi­dok mych słów Szty­let pew­nie mości I niech mu będzie!!! Bo nikt ...prze­nig­dy !!! Nie za­bije Mej wol­nej oso­bowości

Żyj tak, abyś pod ko­niec swo­jego życia usłyszał "BIS!".