Tros­ka o dru­giego człowieka mar­szczy czoło, ale wygładza serce.

Blask Twych oczu me ser­ce słodzi, Od­dech Twój roz­piera w na­miętności, Smak Twych ust ude­likat­nia mo­je, Pożąda­niem na­palasz mą osobę.

Ra­miona mężczyz­ny po­win­ny być jak ta­ma, która zat­rzy­muje łzy ko­biece al­bo po­tok słów płynący z jej ust.

Je­den tyl­ko krok… Jed­no oczu zmrużenie A tak wiel­ki skok pop­rzez przeznaczenie.

Miłość nie jest skarbem, który się posiadło, lecz obustronnym zobowiązaniem.

Czy stanę się kimś in­nym? Gdzie mam uciekać i poszu­kać od­ro­binę siebie? Świat sta­je się za­gadką Myśli ogarnęły mnie całko­wicie za­mieniły w przeszko­dy