Nadzieja jest jak cukier w herbacie, nawet jeśli mała – zawsze osłodzi.

Co wieczór ro­bię so­bie her­batę i za­bieram się do czy­tania ja­kiejś książki, udając że spra­wia mi to przeog­romną przy­jem­ność i nap­rawdę pop­ra­wia humor. Jed­nak wiem, że praw­dzi­we szczęście od­czuję do­piero, gdy znajdę się w Je­go ramionach.

` Her­ba­ta. Ciągle ją piłeś. Two­je oczy nie były brązo­we czy piw­ne. Były her­ba­ciane. ` De­likat­nie od­sta­wiłaś ku­bek na biur­ko. Wzięłaś do ręki te­lefon. Auto­matycznie spraw­dziłaś godzinę. 03.03.

Ale prze­cież na­wet jeśli bar­dzo się lu­bi kawę i her­batę, nie można ich pić równocześnie z jed­nej filiżanki.