Człowiek, nie kot. Na czte­ry łapy nie spad­nie... Ale na pros­tej drodze orła wywinie.

Za­mykam swo­je oczy I już Już za chwilę Widzę jak jes­teś wol­ny Widzę i czuję każdym ges­tem Two­je ruchy dłońmi Po jej szczęce Widzę jak się spa­lasz W mniema­niu.

Kiedy dziew­czy­na ma piętnaście lat, niena­widzi mężczyzn i wszys­tkich chętnie by wy­mor­do­wała. A w dwa la­ta później roz­gląda się, czy któryś przy­pad­kiem nie ocalał.

Schodzę tam, gdzie jed­na krop­la łzy studzi sprag­nione us­ta miłości. Cza­sem chcą bym tam po­zos­tał na zaw­sze, wiedzą że jes­tem ta­ki jak Oni, sza­lenie sa­mot­ny w duchu obojętności.

Szczęście nie jest ko­loro­wym mo­tylem, za którym mu­sisz po­biec, jeśli chcesz go złapać. Szczęście jest jak cień: podąża za tobą na­wet wte­dy, gdy o nim nie myślisz.

Jes­teś dla mnie całym światem Kocham Cię szalenie mogę od­dać Ci wszystko na­wet swo­je ciało od­dać na spalenie na tym sto­sie uczuć moich do Ciebie żarliwych gorących w ser­cu raz po raz wybuchających og­ników tak miłych szalejących

Szczęście to kwiat, Szczęście to wiatr Szczęście to czar­na, pachnąca ziemia Szczęście to sny Szczęście to dni... Kto szczęścia nie ma?

Nie można mieć wy­magań co do szczęścia. Bo w końcu uciek­nie od Nas, gdy będziemy mieć do Niego pre­ten­sję, że jest Go jeszcze za mało