Os­tatnio me­lan­cho­lia życia mnie do­pada I cząstki myśle­nia me­go na drob­ne rozkłada Czy sen­sem życia jest żyć Czy z cier­pienia do świata wyć Pus­te uli­ce, pus­te ko­rytarze Co dzień widzę no­we twarze

Na cichej uli­cy sta­jemy twarzą w twarz z przez­nacze­niem, przełamując spokój ok­rzy­kiem słabości i klęski, głośno wy­rażamy swe oburze­nie nad nies­pra­wied­li­wością lo­su, lecz nikt nas nie słyszy, nikt nie bieg­nie na po­moc.