Już ono oświet­lać mi dro­gi nie będzie, os­tatni je­go pro­mień dla mnie gaśnie, po­woli chłód nad­chodzi i ciem­ność, noc osłania mnie swoim płaszczem.

Super widoczek.

Wspomnienia są jak muchy, można je odganiać, ale nic ich nie powstrzyma przed powrotem.

Ale piękny widok )))