Życie jest jak wiatr, gnany przez nieznane...

Nieje­den człowiek chciałby uciec tam, gdzie szczęście trzy­ma nadzieję za rękę, a wiatr me­lodię miłości nuci.

Był ok­res w sta­rożyt­nym Rzy­mie, w którym le­piej wycho­wywa­no ry­by niż dzieci. My wycho­wuje­my le­piej konie.

Rzu­cając słowa na wiatr pa­miętaj - wiatr może po­wiać w twoim kierunku.

Życie, miłość, ra­dość, młodość- wszys­tko prze­minie z wiat­rem. Chciałabym móc osiodłać wiatr, aby do­gonić szczęście i wszys­tko co zniknęło w oddali.

Świeży pod­much wiosen­ne­go wiat­ru ma moc zaszcze­piania no­wych nadziei, no­wych marzeń oraz na­dawa­nia mdłym snom kolorów.

Bez­sku­tecznie sta­rasz się do­gonić wiatr, spo­koj­nie on kiedyś też ustanie.

Tar­ga­ny kos­micznym wichrem, Skry­wasz myśli. Cza­sem chyt­re, cza­sem przykre, Nie ma się czym pysznić. Nic nie po­może tu łez morze, Zim­ny na głowę le­ci prysznic, To życie!! Te­go nikt nie wymyślił!!

Ma­gia jest w każdym z nas, Nie pozwól by ule­ciała wraz z wiat­rem rzeczywistości!...

A kiedy po­kochasz wiatr, nie będzie Ci w oczy wiał.

W grzywie wiatr, w kopytach magia...

cudo

Chodź wiatr wieje mi pros­to w twarz nie pod­dam się i będę szedł na­dal przez świat, bo chce czuć je­go gorzki smak

Jakie to piękne, fantastyczna robota Leszku )))