Właściwie odsłania ich to, co najbardziej ukryte w nich i czego żaden nie wypala płomień.

Lu­bię, gdy piszesz wiersze Ot­wierając prze­de mą swe ser­ce Wy­pełnione dokład­nie przez ciepła niebieskie boskie płomienie Które uk­ry­wa ta­jem­nic wiele Ale i dla mnie znaj­dzie się miejsce Poz­wo­li to na pełne poznanie Wszys­tkich uczuć doznanie Wie­czne i na­miętne kochanie Bez słów rozmawianie

po­pada w ot­chłań zniszcze­nia do­tyka niewidzial­ne­go płomienia nikłej nadziei wschodzące­go uko­jenia