Nie taki diabeł straszny, jak ci go malują.

"Co nagle, to po diable..."

Bądź takim rodzajem człowieka, że gdy Twoja stopa dotyka podłogi, gdy rano wstajesz, diabeł w piekle mówi „Ooo ku.wa, wstał"

Budzi się facet na tylnym siedzeniu jadącego auta. Spogląda na siedzenie kierowcy, a tam wielki, napakowany typ z czerwoną skórą i rogami na głowie. - Co się dzieje? Gdzie ja jestem?! - pyta kierowcy. - Umarłeś. Jestem diabłem i wiozę cię tam, gdzie twoje miejsce. Facet wygląda za okno i blednie. - Jak tu strasznie, brzydko... I tak szaro, depresyjnie. - Zgadza się - mówi diabeł. - Te sypiące się ruiny, jak po zagładzie. - Tak... - I ten czarny dym, smog... Jak tu śmierdzi, nie ma czym oddychać! - To prawda. - To piekło jest straszne! - woła przerażony pasażer. - Jakie piekło? - Dziwi się diabeł - jeszcze ze Śląska nie wyjechaliśmy.

"Grzech ma tylko początek, nigdy końca."

Gdy diabeł się zestarzeje, chce zostać mnichem.

" Największą sztuką jest przejść przez piełko i nie stać się diabłem."

„Dla triumfu zła potrzeba tylko, żeby dobrzy ludzie nic nie robili.” - Edmund Burke

Bądź mym oparciem, gdy nie mam sił... Prowadź mnie drogą przez tysiąc mil... Ozdób kwiatami, by zapach trwał... Przytul myślami i ogień z płomieniem daj...

Z diabła kościelny raczej nie będzie. autor: nieznany

"W piekle diabeł jest postacią pozytywną." "Stanisław Jerzy Lec"

Jedynym sposobem pozbycia się pokusy diabła jest uleganie jej. Oscar Wilde (1856 - 1900)

Suk­ces kosztem in­nych kre­dytem wziętym u Diabła.

...uciekający cień diabła lucyfera wstrzymuje wędrówkę słońca odkrywając przeznaczenie drżącej człowieczej duszy wyznaczając drogę skrwawionemu sercu jedna myśl boga, jej ułamek, odróciłaby moja twarz...

"Najgorętsze miejsce w piekle szykowane jest nie tym, którzy zabijają, ale tym, którzy się bezczynnie temu przyglądają." ~Dante Alighieri

A na­wet gdy­bym mu­siał bro­niąc miłość zmie­rzyć się z sa­mym diabłem i umrzeć… Nie ulęknę się bo tracąc życie w ob­ro­nie miłości zmar­twychwstanę by żyć dla niej.

choćby się chciało pomóc własną ognistą gębą pod­muchać w rosół za słony wszys­tko już po­tem za mało choćby się łzy wypłakało na­gie niepew­ne