Naszemu życiu, naszym wspomnieniom, otaczającym nas szczegółom poświęcamy z pasją uwagę tylko w samotności.

Życie ludzkie niczym wik­li­nowy koszyk, wy­maga cza­su i cier­pli­wości, łamie to znów na­gina się pod na­porem ciężaru codzienności...

Ser­ce ar­tysty niczym płatek śniegu delikatne, twarz zaś jak szkło, nicze­go nie ukrywa, ro­zum wpraw­dzie przekleństwem lecz i za­razem ukojeniem.

Tęskno­ta na rzęsach sze­leści, gdy nie ma Ciebie.